مرا در ققنوس بخوانید

نگاهی به شعرهای لیلا حکمت نیا یادداشتی از استاد بزرگوارم جناب آقای ذیحق کلیک کنید

مرا در سایت ادبی لوح بخوانیدکلیک کنید

همه چیز پیش از آن که فکرش را کنی اتفاق می افتد

. خداوندا تو کاری کن نباشد راست ... . .

 تقدیم به او که دیگر نیست ! (قیصر امین پور )

 از مادر نزاده ترین واژه

 شاعر واژه ها را برد !

 مثل یک فتوای فراگیر

 دست به دست می گردد

مردی که از قلم افتاد

 زیر خاک ...خاک می خورد

 و من تمام گریه های لاغرم را یکباره می بارم

 "قطار می رود

تو می روی "1

 و من جا می زنم

 تمام جاده هایی را که

بی تو تکرار می شود

و آخر عشق

آنجا که نام کوچک تو آغاز شد

 و اول مرگ

 که تو را مختوم ...مرحوم

 نه

 کسی که رفت

 بر نـَ/می گردد! .

. و من نذر کرده ام

 اگر بال هایت برای پریدن جفت نشد

 هفت آدم هفت خطه را ببخشم !

 اما تو "بی بال پریدن " را بلدتری .

شاعر

      اما

          در آخرین شعار

"کاش اجل معنی عاطفه را می فهمید "

باید فکر کنم

 "خودت را زده ای به مردن "1

 و دست از سر  

ٍ فرشته های خدا بردارم !

کاش شب می شد

 "بگذار دست کم گاهی تو را در خواب ببینم "1

1)از قیصر امین پور

در انتها برای تو می نویسم : استاد مرا به خاطر کم ها و کاستی های این سپید ببخش ...