تبليغاتX
سورنا
سورنا
یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386
از من فقط محلولي مانده كه زمان همه چيز را حل خواهد كرد

از مشت تا خر/وار عاشقم ... سلام پدر بزرگ !
جمع و تفریق ِ درد که یکی دو تا نمي شود ــ بفهم
!
گوشم از دلت گرفته تا پر می زند

از صبحي که دلم قرص تا رگ به رگ تنم

از خدا بترس دختر
!
سرم روی یک پاشنه ی این در

                                            م         ي

                                       د                    چ

                                              خ         ر

نازکتر از پشت چشمی که سایه به سایه دنبالم می شوی
چاقو در دست کسی تیز شد

-
به اندازه ی سایزم خاک کلنگ می زند

-
به اندازه ی مرده ای که کفن نداشت

سنگ تمام بگذار !.....گذاشت
!
زبانم از موهایم کوتاه تر

تا این وصله ....می چسبم به زندگی خودم
!
فردا روز/ نامه از حرف تيتر در می آورد كه
:
-
دختری با موی خودش به چاه رفت

صد عاقل شهر هم مجنون اند
!
اتفاقی اسمم لیلا در آمد
!
این سنگ تا چاه باسر من فاصله نَـ/دارد

به تو بر نخورد !
هواشناسی چند وجب حرف از سر گذشت

سرگذشتم
!
کف دستی که کف بینی روزهای بدبختی ام

(
عشق را به نام تو سَند

به نام من سِند تو آل
)
پای خدا در میان برای فاصله --ٍ و
-َ-
پلکم از خیال تخت می پرد ....می آیی ؟

دلم هر روز تنگ می زند تا جایی که دلم را زد
برایم فاتحه بخوان

من با این حمد ها هم شاکر نمی شوم که نمی شود

از همین سه شنبه می زنم بیرون

ماشین چند دور نزده به خیابان را بوق و کرنا می شود ؟

گفته بودم ؟
دو تا چشم از پنجره می زند بیرون
حرف نزن
!
این صحنه ... برداشت دوم
!
حتی می توانی هوای مرا نداشته باشی

من که نگاهت را از پارک شهر سراغ می گیرم!

 

سایت ادبی والس و شعر من

نقد شعر لیلا حکمت نیا در خانه ی نقد 

منتظر نقد ارزشمندتان هستم

 شهرزاد و ستاره های خاموش همیشه روشن !

ویژگی زبان و شعر لیلا حکمت نیا /آقای علیرضا ذیحق   کلیک کنید

 


ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 23:19 توسط : لیلا حکمت نیا

RSS